Vis (gr. Issa, wł. Lissa) – dziesiąta co do wielkości chorwacka wyspa na Adriatyku, położona na południowy zachód od wyspy Hvar, na zachód od Korčuli  i na północny zachód od wyspy Lastovo. Spośród wszystkich zamieszkanych wysp dalmatyńskich  oddalona najbardziej, o około 45 km, od wybrzeża chorwackiego. Leży 50 km w linii prostej od Splitu i około 150 km od wybrzeża włoskiego.
Pochodzenie nazwy wyspy nie jest pewne. Prawdopodobnie pochodzi od isos (równy), natomiast słowiańska Vis powstała albo jako przekształcenie greckiej, albo od chorwackiego više (ponad) lub visok (wysoko). Włoska Lissa to połączenie przedimka określonego la przed samogłoską (la przechodzi w l') i greckiej nazwy Issa. Nazwa drugiego co do wielkości miasta wyspy, Komiža, również pochodzi od greckiej nazwy wyspy – powstała z zesłowiańszczonego połączenia łacińskiego cum lub włoskiego come i Issa (Comisa).

Powierzchnia wyspy wynosi 90,3 km², długość 17 km, szerokość do 8 km, a obwód 77 km. Najwyższe wzniesienie to Hum[6]  (587 m n.p.m.), którego wierzchołek jest zamknięty dla turystów ze względu na instalacje telekomunikacyjne. Vis jest oddzielony od wyspy Hvar kanałem Viškim, a od pobliskiej, oddalonej o 4,2 km wyspy Biševo  – kanałem Biševskim. Pobliskie, w większości bezludne wyspy Biševo, Sv. Andrija, Budikovac (Budihovac), Jabuka, Brusnik, Veli i Mali Barjak, Ravnik, Veli i Mali Parzanj, są często łączone z Visem w archipelag Viski o powierzchni 193 km² (wliczając Vis). Jabuka i Brusnik to jedyne wyspy pochodzenia wyłącznie wulkanicznego spośród wszystkich 1185 wysp Chorwacji.

(ŹRÓDŁO: WIKIPEDIA)

Vis jest jednym z największych miast i portów wyspy o tej samej nazwie. Znajduje się w jej północnej części. Niektórzy nazywają je miastem kościołów, gdyż istnieje tu kilka świątyń.

Największe uznanie turystów wzbudza kościół i klasztor św. Hieronima. Chociaż mówi się o tych budowlach razem, to tak naprawdę kościół znajduje się z dala od klasztoru, tuż nad samym morzem. Jego budowę rozpoczęto pod koniec XVI wieku, w związku z czym dominującym stylem jest renesans. Świątynia nie ustrzegła się jednak przebudowy, czego pamiątką jest okrągła rozeta nad głównym wejściem oraz późnobarokowy chór, który wzniesiono w XIX wieku.

Znacznie starszy jest kościół parafialny Matki Boskiej od Spilice. Został wybudowany w 1500 roku; obecnie stoi w porcie. Jego najcenniejszym elementem jest obraz Giroloma da Santacrocea, zatytułowany „Matka Boska ze świętymi”.

Najmłodsze są kościoły św. Cypriana (z XVI wieku) i św. Ducha (z XVII stulecia). Pierwszy z nich znajduje się w dzielnicy arystokracji i jest doskonałym przykładem architektury barokowej. Z kolei drugi zlokalizowany jest w zachodniej części portu. Co ciekawe, chociaż został zbudowany w XVII wieku, to tak naprawdę część kamieni użytych do jego postawienia, była pozyskana w wyniku rozbiórki antycznych budowli.

(ŹRÓDŁO: chorwacjaonline.com.pl)